[do_widget "Tekst" title=false] [do_widget "Kategorie" title=false] [do_widget "Szukaj" title=false] [do_widget "Kalendarz" title=false]

O opuszczeniu…

0
0



Wielki Post dla wielu z nas jest czasem doświadczenia pustyni, na której wołamy „Panie gdzie jesteś, gdzie zniknąłeś”.

Często w emocjach zauważamy pustkę, której nikt i nic nie jest w stanie wypełnić. Przychodzą momenty, kiedy czujemy jakby Boga nie było, jakby zapomniał o naszym istnieniu, a my coraz bardziej się oddalamy.

Zostawienie dziecka bądź zapomnienie o nim w naszej rzeczywistości wydaje się rzeczywistością nierealną albo wręcz nazwane zostaje patologią. Pan Bóg ukazuje, że nawet kiedy dotyka nas coś bardzo złego, On czuwa nad nami w swojej Opatrzności.

Mówił Syjon: „Pan mnie opuścił, 
Pan o mnie zapomniał”. 
Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, 
ta, która kocha syna swego łona? 
A nawet, gdyby ona zapomniała, 
Ja nie zapomnę o tobie. 

Iz 49, 14 -15

W swoim życiu doświadczyłem, że mama odeszła od nas kiedy miałem 18 lat. Odczułem prawdziwą stratę, bo ona zachowywała się jakby naprawdę zapomniała. W tym czasie moim życiu zjawił się Bóg, który zaczął pokazywać mi, że moje życie nie jest przypadkiem, a ja Go naprawdę interesuje.

 „Ja nie zapomnę o Tobie” jest obietnicą, że w największej samotności człowiek nie pozostaje nigdy sam. Bo jak powiedział wybitny pisarz Thomas Merton „nikt nie jest samotną wyspą”.

Leave a reply

Copyrights TwojaBiblia.pl 2014 

Created by agencja kręci się!

KontaktPolityka prywatnościRegulamin
Facebook | TwitterGoogle +Pinterest